Eski bir Bodrum türküsü şöyle başlar: Bodrumlular erken biçer ekini (Aman), Feleğe kurban mı gittin Bodrum hâkimi. Daha birçok Türkü vardır bu güzel belde için. İşte bu bodrum feleğe değil ama beceriksiz idarecilere kurban gitmiş görülüyor.

Geçen hafta yakınlarımı ziyaret etmek üzere Bodrum İlçesine bir ziyaret yaptım. Bodruma bu ikinci gidişimdi. Birincide hiçbir yerini gezmemiştim, bu ziyaretimde çevreyi biraz görme şansım oldu. Bodruma ne için gidilir, orada ne yapılır, nasıl yaşanır; mevcut haliyle anlamada zorlanıyorum.

Bodrum, Muğla'nın 13 ilçesinden birisi olup günümüzde önemli bir turizm merkezi olarak gündem almaktadır ki bunda Bodrum'un kendine has bazı özellikleri olması etkilidir. Bu özelliklerin başında berrak denizi, temiz havası yanında prestij olsun diye sosyetenin burayı tercih etmesinden kaynaklanmasıdır.

Konya’dan Bodrum’a oldukça uzun ve dolambaçlı yoldan gidiliyor. Yaklaşık 600 km yolu geçmek için güzergâhına göre 5-6 vilayet içinden geçiliyor. Yolların çok kaliteli olması seyahat zamanını kısmen kısaltsa da 7-8 saatlik bir sürede ancak Bodrum sınırına ulaşılabiliyor. Öyle de yapıyoruz, sabah çıktığımız seyahatimize akşamüzeri ilçe sınırına ulaşıyoruz, Bodrum içi verilen adrese ulaşmak için 20 km yolu da bir saate yakın bir zamanda alıyoruz.

Akşam karanlığında ulaştığımız adreste geceyi geçiriyoruz, ertesi gün bazı dostları ziyaret için kısa bir tur atıyoruz. Saat sabahın 9’u olmasına rağmen trafik yoğunluğu had safhada.

Bodrumda neden yaşanır, niçin tercih edilir anlamak zor.

Bodrum Her şeyden önce tam bir karışıklık merkezidir denebilir. Nedendir diye sorulabilirse de buna verilecek çok örnek var. Her şeyden önce ulaşım için bu kadar popüler bir yer nasıl ihmal edilir sorgulanmalıdır, hatta belde idarecileri hesaba çekilmelidir.

Bodrum yeni bilinen bir yer değil. En az 50 senedir turizmi ve yaşayan sanatçıları (Zeki Müren, Halikarnas Balıkçısı gibi) ile her zaman dillerde olmuştur. Buna rağmen bunca inişli-çıkışlı; dağlı-tepeli, enginli-yüksekli haliyle belde içi ulaşımın, neden coğrafik yapısına göre düzenlemez, sorgulanmalıdır. Özellikle yazları, 1 milyonu aşkın nüfusu ile bu belde bunca senedir nasıl ihmal edilir.

Bodruma ana giriş yolları dışında neredeyse şehir içi yolları tek taraflı işliyor. Keskin virajlı dar yolları ve bu yollar üzerinde neden kaldırımları yapılmaz ve kaldırımlar yürüyüş yolları ile tamamlanmaz, anlaşılamıyor. Buna birde kalitesiz ve yamalı asfaltlı yollarda derin yarıklar bulunursa, ne yapmalı.

Öte yandan, başıboş kedi ve köpeklerin cirit attığı, köpeğe hoşt demenin büyük sorunlar yarattığı, sosyetenin köpek toplama kurallarına bilerek uymadığı eylemi eklenince, halimizi bir düşünün. Toplanmayan, kokudan geçilmeyen çöpler, bakımsız parklar, giderek azalan yeşilliklerin arasına rantlı yoğunluklu villalar eklenince üzülmeden edemiyorsunuz. Şehir merkezine gitmek en az bir saatinizi alıyor. Merkezde ne bir park veya boş alan bulunuyor, daracık sokaklarda saatlerce dolaşılıyor.

Bodrum ziyaretimiz bitiyor, Didim’e geçiyoruz ve en azından trafik ve şehircilik açısından nispeten daha iyi bir beldeye geldiğiniz anlaşılıyor. Didim de çok değişmiş ve gelişmiş, ancak nefes alınıyor.

Didim ziyaretimiz kısa sürüyor, ani bir gelişme üzerine Bursa’ya geçmek zorunda kalıyoruz. Bursa’ya İstanbul-İzmir otoyolundan geçiyoruz. Muhteşem bir yol, eskiden 7-8 saat süren bu seyahati 5 saatte alıyoruz. Çevreyolu mükemmel ancak Bursa’da henüz gelişmesini tamamlayamadı. Görülen odur ki Yüksek Hızlı Tren çalışmaları 1-2 sene içinde tamamlanacak, bunun için açılan tüneller ve yüksek viyadüklü yollar dikkat çekiyor. Bursa’da da 2 gün kalıyoruz ve Konya’ya geçmek üzere yola çıkıyoruz.

Bursa-Eskişehir-Emirdağ-Bolvadin-Çay üzerinden defalarca geçtiğim ve en az 7 saat süren 500 km yolu dinlenme hariç 5 saatte alıyoruz. Eskişehir-Konya arası Afyon kavşağından Çay kavşağına kadar muhteşem bir yol yapılmış. Emirdağ ilçesi sanki bir büyük şehir havasına girmiş görülüyor.

Şükürler olsun güzel ülkeme, Güzel Belde Konya’ya salimen ulaşıyor ve huzur buluyoruz.