Peygamber'in özel ilgi gösterdiği ilk şehid ailesi, Mekke'deki Yâsir ailesidir. İslâm'da ilk şehid erkek sahabî, Yâsir b. Âmir, ilk şehid kadın sahabî, onun eşi Sümeyye, ilk şehid çocuğu ise oğulları Ammâr' dır.
Hadîs-i şerîfte şehîd olduğu bildirilen diğerleri:
“Her sabah-akşam üç kere (Eûzü billahissemiilâlimi mineş-şeytânirracîm) ile (Haşr) suresinin sonunu okuyanlar.” (Taberanî)

“Ehl-i sünnet itikâdını ve namazı tadîl-i erkân ile kılmayı meydana çıkaranlar.” (Mektubât-ı Rabbânî)

“Duhâ namazı kılanlar, her ay üç gün oruç tutanlar, yolculukta vitir namazını terk etmeyenler, her gece Yasin okuyanlar, helal kazanıp çoluk çocuğuna ibadet yapmaları için çalışanlar, her gün 25 kere "Allahümme barik li filmevt ve fi-ma bad-el-mevt" okuyanlar, ölüm hastalığında, kırk kere "Lâ ilâhe illâ ente sübhâneke innî küntü min-ez-zâlimîn" okuyanlar.” (Reddü’l-muhtâr)

“Peygamber efendimize günde yüz kere salevat getirenler.” (Taberanî)

“Altmış yaşını geçip, beş vakit namaza devam edenler.” (Cennet Yolu İlmihali)

“Beş vakit namaz kılana, her gün için bin şehid sevabı verilir.” (Tergîb-i Hâdimî)

“Namazda iken ölenler.” (Abdurrezzâk)

“Terkedilmiş bir sünnetimi ortaya çıkarana, yüz şehid sevabı vardır.” (Hakîm)

“Misafir, bir müminin evine girince, onunla bin bereket ve bin rahmet girer. O ev halkının günahları, denizlerdeki köpüklerden ve ağaçlardaki yapraklardan daha çok olsa da affolur. Herbirine bin şehid sevabı verilir. Misafirin yediği her lokma için bir hac ve umre sevabı yazılır ve onlar için Cennette bir şehir inşa edilir.” (Nisâbü’l-ahbâr)

“Haram lokma yemiş ve çeşitli günah işlemiş kimseler, şehid de olsalar, bedenleri çürür. Haram yememiş, mütteki kimseler, yataklarında ölse bile şehit olur ve bedenlerini toprak çürütemez. Bir hadis-i şerifte buyuruldu ki: “Mütteki, müezzin, kan içinde kımıldayan şehid gibidir. Ölürse kabrinde kurtlanmaz.” (Taberani)

Ayrıca Peygamber efendimiz buyurdu ki: “Bu duayı sabah okuyan kimse, akşama kadar ölürse, akşam okuyan, sabaha kadar ölürse, şehid derecesine ulaşır. Dua şudur: “Allahümme ente rabbî lâ ilâhe illâ ente halaktenî ve ene abdüke ve ene alâ ahdike ve vadike mestetatü eûzü bike min şerri mâ sanatü ebûü leke bi-nimetike aleyye ve ebûü bi zenbî fağfir lî zünûbî feinnehü lâ yağfirüzzünûbe illâ ente. Lâ ilâhe illâ ente sübhâneke innî küntü minezzâlimîn.”

Allahü teâlâ şehid olmayı ve Cennetinde cemâlini görmeyi nasip eylesin.