Bundan 30-40 yıl evveli Ülkemde fuar kültürü pek yoktu. Bildiğim kadarıyla ilk önemli fuarımız İzmir Fuarı idi ve bu fuarı ilk ve son 1973 de ziyaret ettim. İzmir Fuarı her ne kadar ticari olsa da önemini daha çok müzik-eğlence temasından alırdı, Ülkemin en önemli sanatçıları bu fuarda sahne alırdı.

Tarihi olarak ilk fuarlar, antik dönemlerde Babil'de (M.Ö. 2000 civarı) tüccarların bir araya geldiği yıllık faaliyetlere dayanıyormuş. Modern anlamda ilk fuar, 1851 yılında Londra'da Hyde Park'ta bulunan Kristal Saray'da (Crystal Palace) düzenlenen ‘Great Exhibition’ (Büyük Sergi) kabul edilir. 6 milyondan fazla ziyaretçiyi ağırlayan bu uluslararası faaliyet, sanayi ürünlerinin ve teknolojik gelişmelerin sergilendiği ilk büyük organizasyonmuş.

Türkiye'deki ilk muhtevalı modern fuarı, Osmanlı döneminde 1863 yılında İstanbul'da düzenlenen Sergi-i Umûmî-i Osmanî (Osmanlı Genel Sergisi) olarak kabul edilir. Sultan Abdülaziz döneminde Sultanahmet Meydanı'nda (At Meydanı) açılan bu sergide yerli üretim ürünler teşhir edilmiştir.

Cumhuriyet döneminde ise bugünkü anlamda organize ilk fuar, kökleri 1930'lara dayanan ve 1936'da uluslararası statü kazanan İzmir Enternasyonal Fuarıdır. Türkiye'de fuarcılık, 1930'lara kadar panayır kültürüyle sınırlıyken, özellikle 1980'lerden sonra ithalat-ihracatın gelişmesiyle profesyonel bir sektör haline gelmiş bulunmaktadır.

Türkiye, özellikle İstanbul, İzmir, Antalya ve Konya'da yoğunlaşan modern fuar alanlarıyla Avrupa'da 6., dünyada ise 10. sırada yer alan önemli bir fuarcılık merkezidir. Başlıca fuar alanları; İstanbul'da Tüyap, İFM, Lütfi Kırdar, İzmir'de Fuar İzmir (Gaziemir) ve Konya'da Tüyap Konya'dır. Bu merkezlerde yıl boyu tarım, sanayi, teknoloji ve kitap fuarları düzenlenmektedir.

Fuar ve panayır arasındaki temel fark ölçek, amaç ve muhtevadadır. Fuarlar, ulusal/uluslararası seviyede belirli sektörlere odaklanan profesyonel ticaret alanlarıyken, panayırlar genellikle mahalli, kültürel, eğlence odaklı ve geleneksel ürünlerin satıldığı belirli tarihlerde düzenlenen pazarlardır. Fuar daha kurumsal, panayır ise halka açık şenlik havasındadır.

Türkiye’nin en büyük tarımsal mekanizasyon buluşması olan Konya Tarım Fuarı, bu yıl 22. kez kapılarını açtı. 47 bin metrekarelik dev alanda kurulan fuar, 11 Nisan’a kadar dünya tarım profesyonellerini Konya’da buluşturdu. Fuar, bu yıl teknoloji ve uluslararası ticaretin merkezi olmayı hedeflemişken iştirakçi sayısı bakımından 450 firma ve 1 250 marka yer almış bulunmaktadır.

Açılış törenine Ekvator, Tunus, Almanya, Zambiya ve Nijerya büyükelçilerinin katılması, Konya’nın tarım makineleri üretimindeki ihracat potansiyelini açıkça ortaya koymuş oluyor. Hemen her Konya Tarım Fuarını ziyaret ederim. Ziyaretlerimde oldukça sevindiğim hadiselerle karşılaştığım gibi, maalesef üzüldüğüm birtakım olaylarla da karşı karşıya geliyorum diyebilirim.

Konya Tarım Fuarı profesyonelleşmiş şahıslarca yönetildiği, özellikle asfaltlanmış parklarda, çekilmiş araç park çizgileri, düzenli yapılan araç giriş çıkışlarından anlaşılıyor. İnsanların Fuara rağbeti Konya ’nın Tarımın merkezi olmasından mütevellit diyebiliriz. Fuarda dikkat çeken en önemli husus her geçen gün makinelerin ebatlarının, traktörlerin de güçlerinin artış gösterdiğidir. İhracat için kabul edilse de ülkem üreticisi için bu oldukça yanlıştır.

Arazi büyüklüğü ortalama 7 hektar ve parçalı olan çiftçilerimizin oldukça büyün alet-makinelere bu kadar rağbet etmesini anlamak mümkün değil. Büyük alet ve makine satan birkaç firma ile görüştüm, bunların hala satıldığını söylemeleri enteresandı. Çiftçilerimizin ülkemin en hayırlı işini yaptıkları takdir edilmeli ancak sadece hava olsun diye alet-makine almalarını da doğru bulunmamalıdır.

Alet-makine satışları Tarım Bakanlığından alınacak ihtiyaç belgesine göre yapılmalıdır. Öte yandan üretimin her safhasında (suda, toprakta, parada ve emekte) israf eden çiftçiler, ekonomik olarak üretimin her seviyesinde kontrole alınarak bir nevi borçlanmasına mani olunmalıdır.