Bankın sessizliği çöker içime,
Yıldızlar bakar soğuk biçimde.
Karşıda kiralık ev karanlıkta kalır,
Hava ağırlaşır, zaman yavaşlar.

Bir adım geride durmuş hayat,
Kalpte bitmeyen ince bir heyhat.
Gölge uzanır duvar diplerine,
Sessizlik iner insanın içine.

Ölüm dediğin bir suskun gece,
Ne ses kalır ne de bir hece.
Sanki dünya geri çekilir usulca,
Bir ömür silinir tek bir anda.

Ve bank kalır, kimse bilmez neden,
Bir hatıra düşer rüzgârdan eden.
Yıldızlar bile daha sert bakar,
İnsan ölür, sadece izler kalır.