Bu kışın, bir de baharını gör sen;
Yağmurda bereket, karda hikmet saklı.
Ovalara aktı göz pınarları,
Yudum yudum içsin her canlı.

Bu kışın, bir de baharını gör sen;
Bereketi müjdeler ötüşen kuşlar,
Sepetlerini sırtlamış karıncalar,
Leyleği bekler bacalarda yuvalar.

Bu kışın, bir de baharını gör sen;
Kelebek olur kanatlanır tırtıllar,
Gülüyor sanırsın can bulan canlılar;
Kurumuştu bu gördüğün ırmaklar...

Bu kışın, bir de baharını gör sen;
Toprağın kokusunu çektim içime,
Can buldu gördüğüm her nesne;
Her şey nasıl da yerli yerinde!

Bu kışın, bir de baharını gör sen;
Merhamet de mağfiret de Allah’tan...
Esirgemedi yine bereketini kulundan;
Anlıyorum, hâlâ umut var yarından.

Bu kışın, bir de baharını gör sen;
Bakarsın yavru bir kuş Hüma olur,
Veli bir kul belki bir Mesih olur,
Zalimler kahrolup toprak olur;
Çocuklar gülüşür baharda!